หมาตัวเล็กๆใส่แว่นตัวหนึ่ง

 

 

กราบสวัสดีพ่อแม่พี่น้องและผองเพื่อนร่วมโลก  วันนี้ก็เป็นเวลาอันดีที่มีฤกษ์มีชัย  หนกเลยขอกระแดะมาอัพบล็อกเสียทีเนื่องจากช่วงนี้เป็นเด็กดีศรีสยาม  ไม่แตะคอมฯเลย..........

 

 

 

 

 

 

 

 

 ไม่แตะคอมฯเลย

 

บร๊ะเจ้า!!!ตั้งกะเปิดเทอมยันเมื่อวานไม่แตะคอมฯช่างเป็นสิ่งมหัสจรรย์มากๆคนอย่างหนกก็สามารถตัดกิเลสได้(รู้สึกว่ามึงมีไวรัสมึงก็เลยไม่แตะแล้วมึงก็เอาเครื่องไปล้างมึงถึงได้มาพิมพ์ต๊อกๆไงล่ะ)

 

ในเมื่อวันนี้เป็นวันที่กิเลสครอบงำเต็มที่หนกจะห้ามได้เยี่ยงไรเล่า.......

 

 

 

 

 

ช้าววันนี้อากาศไม่ค่อยสดใสนักเพราะมีฝนตก กระหนกตื่นขึ้นมาตอน6โมงกว่าๆ ไม่ได้ตื่นขึ้นมาดูอรุณแต่อย่างใดแต่ตื่นขึ้น............

 

 

 

 ตี๊ด~ !!!!!!!(ป้องกันการกลืนไม่เข้าคายไม่ออกของท่านที่กำลังกินข้าว)

 

หนกกระโจนออกจากที่นอนเข้าห้องน้ำ  หนกถามตัวเองในใจว่า.......

 

 '  ไส้กับปอดกูจะออกมาด้วยป่าววะ  '  เพราะเป็นอะไรที่........เยอะมากๆ เยอะแบบบหมดไส้ปอดตับพุงเลยก็ว่าได้  กระหนกจึงคิดย้อนขณะที่ตัวเองขับของเสียที่มีมวลมากกว่าน้ำไปเมื่อตอนเย็นเมื่อวานนี้  

 

 

 

 

 

 

"จิ๊บๆหวัดดี"  หนกยืนอยู่หน้าห้องป.6อะไรซะอย่างทักทายเพื่อน ม.2ชื่อจิ๊บซึ่งอยู่ในห้อง

"เข้ามาๆ" จิ๊บกวักมือเรียก ในห้องนั้นไม่มีใครอยู่ยกเว้น ครูแอ กับจิ๊บ(สงสัยอีจิ๊บคงมาเยี่ยมครู)

"หวัดดีค่า"หนกยกมือไหว้

"เอ้า!!!หวัดดีลูกหนก" ครูทัก

"......."หนกไม่รู้ว่าจะพูดไรดี

"ช่วยกินให้หน่อยได้มั้ย" ครูหยิบแก้วน้ำสีส้มแสดขึ้นมา  หนกรับแก้วน้ำมาอย่างงงๆพร้อมดูภายในแก้ว

 

"อะไรอ่ะครู"  หนกถามเพราะภายในแก้วมีอะไรไม่รู้ดำๆอยู่ข้างใน ประกอบกับห้องมันมืดมองไม่ค่อยเห็น

"แมงลัก"  จิ๊บตอบ

"ของชอบ"  หนกยิ้มชอบใจหากเป็นเพราะตอนป.6กระดกกินน้ำแดงแมงลักทุกวันเหมือนยาเสพติดชนิดหนึ่งไม่ได้กินนอนไม่หลับ  แต่หลังๆหนกเริ่มหักดิบไม่กินน้ำแดงแมงลักหากไปกินกล้วยปั่น แทน  (กินทุกวัน)

(แล้วทำไมต้องเน้นซะตัวใหญ่บักเอ้กวะ)   (ให้คนอื่นเค้าคิดลึกกันเล่นๆ)

 

หนกได้ของชอบมาอยู่ในมือ จะช้าอยู่ไย กระดกซดโฮกทันที!!!!

อึ้กๆๆๆๆ   

 

หนกกินไปกินมาเกิดคิดถึงฉากวายขึ้นมาทันใด ตอนที่พระเอก จับXXX ของนายเอกแล้วXXแล้วกลืนกินอย่างเอร็ดอร่อย

 

หนกเลยซดโฮกยกกำลัง3เท่า(ฉากแรงๆ เลือด3เท่า!!!!)

 

"เนี่ยนะกินไปเยอะๆเลย แมงลักทำให้การขับถ่ายดี"  ครูพูดถึงสรรพคุณ

"อา......." หนกคราง ทำไมแมงลักมันเยอะงี้วะแต่ช่างเถอะมันหมดซะแล้ว กินไปตั้งแก้วนึง

 

 

 

 

ย้อนกลับมาในวันนี้ตอนกำลัง     ขอ   อี    ไม้โท

 

หนกซึ้งใจน้ำตาไหลพราก(ไม่ถึงขนาดน้าน~)  ใช่แล้วกูมันโง่เองที่กินยังกะจะทำให้คลอดลูกคล่องซะอย่างงั้น

 

 

มันก็สมควรที่ต้องถูกลงทัน ข้อหา  กินแมงลักมากเกินไป

 

 

********************************

 

 

วันนี้หนกก็ไปเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์ที่บ้านคำนวณเหมือนเดิม 

 

ให้ตายเถอะ!!!  ทางเข้ามันช่าง.......  ร้านรับทำของที่ระทึก เอ้ย ระลึกงานแต่งงาน เป็นซอกเล็กๆสีชมพูแจ๋นเข้าไปเนี่ยบรรไดขึ้นเสือกชันอีก พอขึ้นไปถึงยอดสุดอยากจะปักธงแล้วบอกว่า "คนไทยทำได้ คนไทยพิชิตยอดเขาเอเวอร์เรส"

 

วันนี้ครูสอนวิทย์ไม่ว่างเลยเอาครูอีกคนมาแทน

 

 

เอ.........จำได้ว่าเมื่อสัปดาห์ก่อนเรียนเรื่องน้ำตาล  ไขมัน โปรตีน คาร์โบไฮเดรต นะ

แต่วันนี้มันมีแต่เรื่องเพศศึกษาทั้งนั้นเลยเว้ย!!!!(มึงก็ควรจะดีใจนะ)

"เนี่ยนะอายุอย่างพวกเธอ....."ครูปรายตาไปมองเด็กชายทั้งห้อง(ทั้งห้องเนี่ยมีผู้ชาย10คนผู้หญิงอีกกว่า20กว่าคน)

"ควรจะฝันเปียกได้แล้ว" ครูบอก

ไอ้กระหนกกับอีเอ๋ยก็ฮิฮิ้วกันอยู่2คนด้านหลัง(เรื่องแบบนี้ล่ะรู้ดี)

ครูหันไปถามเด็กหญิงคนหนึ่งว่า  "รู้มั้ยฝันเปียกคืออะไร"

"ไม่รู้ค่ะ" ซื่อมากมึง(เขาซื่อมากหรือมึงสาระแนรู้มากกว่าเขา)

"ดีแล้วไม่ต้องรู้หรอก" ครูพูดเสียงดัง

 

"แล้วพวกเธอเนี่ย..... ผู้ชายเนี่ยแหละว่าเวลาฝันเปียกเนี่ยมันเป็นไง"ครูถามอีก

"ก็........" เขากำลังจะตอบ(หน้าตามึงเชี่ยวชาญมาก)

"หยุด"ครูยกมือห้าม

 

"น้ำพุพุ่งครับ"  อีกคนตอบดังมาก   เอาเป็นว่าน้ำพุมึงจะพุ่งไม่พุ่งเนี่ยเขาฮากันทั้งห้องแหละ

 

 

 

 

 

 

 

(น่ากลัวง่ะ    น้ำพุพุ่ง...........ขอจำตลอดชีวิต)

***********************************************************

 

 

 

 

 

 

 

 

เป็นไงบ้างล่ะคะ  เรื่องอัปปรีย์ที่อัพไว้ข้างต้นหนกล่ะช๊อบ~ชอบนักแล

 

 

 

แต่ก็.......ทนๆอ่านไปเถอะเนอะ

 

 

ว้าย~วาย  = w =  v

 

 

 

 

 

 

(หลังจากทรมานกับการท่องศัพท์กับการอ่านหนังสือมายาวนานเมื่อวันศุกร์สอบสังคม ได้คะแนนดีสุดยอด!!!ถึงจะเหนื่อยแต่หนกก็สู้ค่ะ)

 

edit @ 14 Jun 2008 15:35:34 by หมา(ใหญ่)ใส่แว่น

 

 

 

 

 

ระยะนี้กะจะขยันอัพบล็อกซะหน่อย  เอาให้หายคิดถึงจนให้กลายเป็นรำคาญซะเลย

วันนี้ก็ขอมาอัพรายงานที่กระทำไปในวันนี้ละกัน

 

 

 

 

 

*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*----*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-

 

 

(ขอเรียกตัวเองว่าหนกละกัน)

 

 

 

 

 

 

เปิดเทอมมา ม.2 ครั้งนี้ขอมีอะไรแปลกใหม่  เร้าใจ  และเสริมสร้างความรู้ซะหน่อย

หลังจากไปตะแง้วๆเพื่อนที่ชื่อ  เอ๋ย  ให้บอก(บังคับ)ที่เรียนพิเศษวันเสาร์ที่มันไปเรียนมันก็เล่นตัวไม่บอกมา2วัน

เลยตะแง้วๆ(ตื๊อเท่านั้นที่ครองโลก)ติดต่อกันไปอีก3วัน จนในที่สุดมันก็ยอมบอก 

 

"ตกลงแกเรียนที่ไหน"

"แกจะรู้ไปทำไม"

"ก็กูอยากเรียนนี่หว่า"

"แล้วทำไมต้องเรียนที่เดียวกับกูล่ะ ไม่ไปหาเองวะ"

"อีนี่...กูยิ่งโง่ๆอยู่กูก็อยากหาความรู้บ้างที่กูอยากเรียนที่เดียวกับมึงเพราะกูอยากจีบมึงล่ะมั้ง  สราดดดด"

"จะจีบกูเหรอ"

" -*- "

"..........."

"...มึงบอกกูมาเลยมึงเรียนที่ไหนแล้วมึงบอกรายละเอียดมาให้หมด"  (เหมือนขู่กรรโชกทรัพย์)

"บ้านคำนวณ ตรงสยาม"

"มันอยู่ตรงไหนวะ"

"สยามไง โรงหนังสยามชั้นสอง"

"โรงหนังสยาม  ตรงไหนอ่ะ ไปไม่เป็น"

 

 

 

 

ถึงตรงนี้คนอ่านคงอยากจะรุมตบอีหนกซะ3ที กะอีแค่โรงหนังสยามมึงไม่รู้ เอาหัวไปโขกวุ้นตายซะดีกว่า

 

ต่อจากความเดิมตอนที่แล้ว

"อีฟราย~"

" -*- ขอโทษ กูโง่เอง"

"......."

"งั้นแกบอกมาแกเรียนอะไรบ้าง"

"คณิตกับวิทย์แล้วก็.........."(ขี้เกียจเขียนรายละเอียดมันยาว)

"แล้วค่าเรียนล่ะ?"

"สองวิชาวิชาละ 3000  รวมแล้ว 6000"

"แพงจังวะ"

"......"

"อือ....แพง"

 

 

 

 

 

หลังจากไปบอกราคากับแม่แล้วปรากฏว่า........

"โฮะๆๆๆ แค่นี้เองแม่ออกเอง วะ๕๕๕++"

"แม่....มันแพงโคตรเลยนะ"

"เอาน่าเดี๋ยวแม่ออกเองไปบอกป่ะป๊าไปว่าช่วยออกก่อนเดี๋ยวจ่ายคืนที่หลัง"

"อือ.....ขอบคุณนะแม่"

"แม่สนับสนุนให้ลูกออกจากบ้าน เพราะว่าแม่ก็เบื่อหน้าป่ะป๊าเลยหนีมา(พัทยา)เนี่ย"

"แม่ทิ้งลูกนี่หว่า เอาตัวรอด" (ไม่ควรว่ากล่าวบิดามารดาเป็นอันขาดนะจ๊ะ)

"๕๕๕+++ช่วยไม่ได้ แม่รู้นะว่าลูกก็เบื่อป่ะป๊า"

"อือ อ่ะนะ เบื่อมากๆแหละ เดาอารมณ์ไม่ถูกเลยอ่ะเดี๋ยวผีเข้าเดี๋ยวผีออก อยู่ดีๆก็จะฆ่าลูกบ้าง เดี๋ยวแป๊บๆก็ทำตาขวางใส่ กลัวว่ะแม่ แม่กลับมากรุงเทพหน่อยเฮ้อะ"

"ฝันไปเถอะ แม่อยู่ที่นี่สุขสบายใจจะให้กลับไปยังนรก(บ้านกรุงเทพ)ทำไมโอเคๆแค่นี้นะ"

 

 

เอาเป็นว่าไม่มีซักคนในครอบครัวเราจะกล้าเข้าใกล้พ่อตัวเอง  (คึคึคึ  คนใต้นิสัยรุนแรงอย่างแรง)

มีครั้งนึงโกรธน้อง(ไอ้ปลื้ม)จัดเดินไปหยิบอีโต้ในห้องครัวแล้วยื่นให้น้องและกล่าวว่า.....

 

"เอ้า..เอาไปเชือดคอฆ่าตัวตายไปจะได้ตายเร็วๆ เอ้า  เอาไปสิวะ เหี้ย"

-*-ไม่ได้โม้นะ เรื่องจริง

 

เริ่มออกนอกเรื่องซะแล้ววกกลับมา

 

วันนี้ก็เตรียมตัวแต่งตัวซะ....... ผู้ชายแมนๆไปเลย

 

ใส่เงิน6000บาทในกระเป๋าตังค์แล้วไปแงะกระปุกออมสินมาอีกพัน

แล้วเดินออกจากบ้านมุ่งหน้าไปสยาม

 

.........................................................................

 

พอถึงสยาม......

"กูจะไปทางไหนวะเนี่ย" ในหัวคิดได้แต่คำนี้

 

เลยตัดสินใจ เดินๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

 

 

เดินไปเดินมาเดินไปเดินมา ก็โง่เดินเข้าไปในลิโด้

เดินขึ้นชั้นสองของลิโด้

แล้วก็เดินวนๆในชั้นสองอีกซัก3รอบ

เพื่อไม่เป็นการเสียเวลา....กูออกจากลิโด้ดีกว่า

ก็เดินๆๆๆๆๆๆๆ

 

เดินมาเจอโรงหนังสยาม(ซะที)

ก็ขึ้นไปชั้นสองของโรงหนังสยาม เดินดุ่มๆ อุ๊ย.....เจอซะที แต่ทำไมคนน้อยจังดูหงอยๆเหงาๆเลยโทรไปขอความช่วยเหลือจาก.........

 

"เอ๋ย...กูเจอแล้วกูเจอแล้ว"เหมือนสสารใหม่ในโลกอารมณ์ประมาณ ยูเรก้า

"อือ..."

"ป้ายสีส้มใช่ป่ะ  ห้องเขียวๆใช่ป่ะ"

"มึง...มึงมองรอบๆตัวดิ๊มึงเห็น****ป่ะ"   (****อันนี้คือโรงเรียนกวดวิชาอีกแห่งใกล้ๆกันแต่ลืมชื่อไปแล้ว)

"เพียบเลยว่ะมึง"

"มึงมาผิดที่"

"ห๊ะ!!!!!!!นี่กูมาถูกที่แล้วนะมึงโรงหนังสยาม"

"เฮ้อ......"เสียงเหมือนคนท้อแท้และสิ้นหวัง

"........."

"เออ...จะบอกไรให้ชั้นเนี้ยมันมีตั้ง4สาขาอีก"

"........" (ในใจ*  พระเจ้าเต่าถุย......เปิดอะไรมากมายก่ายกอง)

"อ่ะกูจะบอกทางล่ะนะมึงเห็นไอ้****ใช่แมะมึงเดินตรงไปทางนั้นนะ"

เดินๆๆๆๆ

"มึงก็จะเห็นบรรได"

"อือ"

"มึงก็เลี้ยวซ้ายซะ อย่าลงไปนะเมิง"

เลี้ยวๆๆ เดินๆๆ

"มึงเดินมาปุ๊บมึงก็จะเห็นบรรไดอีกอัน"

"จะให้กูลงเหรอ"

"อย่านะแก๊........ไม่ต้องสาระแนลง แกเลี้ยวซ้าย เห็นรึยัง"

"เห็นแล้วๆ ขอบคุณมึงมากๆจุ๊บๆ"

 

 

โอ้วคนเยอะผิดกับอีกสาขามะตะกี้เลยแฮะ

 

เดินดุ่มๆลุ่มๆดอนๆเข้าไป  เห็นพ่อแม่พี่น้องผู้ปกครองมากันสมัครให้ลูก

 

แล้วหันมามองตัวเอง(เดินมาคนเดียว)

 

"พี่คะ....มาสมัครเรียนอ่ะค่ะ"

"เรียนแบบไหนคะ"

"เรียนเป็นเทอมๆอ่ะค่ะ" ตอบอย่างมึนๆ

"น้องคะ....เอาระเบียบการไปดูก่อนนะคะ" (เค้าอาจจะคิดในใจ เด็กคนนี้บ้าดีหว่ะ แต่เมิงเนี่ยไม่ได้ศึกษาการสมัครมาเลย)

 "พี่คะ เอาคอร์ส ม.2 คณิตศาสตร์กับวิทยาศาสตร์อ่ะพี่"

"อ่ะ ใบสมัครนะคะ"

กรอกข้อมูลๆ

"อ่ะพี่ๆ"

"เลือกที่นั่งด้วยจ้า"

"พี่คะ....เอ่อเพื่อนที่ชื่อ****เค้านั่งอยู่ตรงไหนล่ะคะ" อีเอ๋ยเนี่ยแหละ แต่ขอสงวนนาม

"แป๊บนึงนะน้อง"

 

หลังจากที่พี่เค้าบอกที่นั่งไปแล้วเราก็จ่ายตังค์ไป  แล้วไปจตุจักร

 

 

อย่าลืมว่าเรายังมีเงินอีกหนึ่งพันบาท

 

 

เนื่องจากสวนจตุจักรสามารถเดินได้อย่างหลงง่ายมากๆ ไอ้ครั้นจะเดินคนเดียวก็เปลี่ยวใจ แต่จะหาใครเล่ามาเดินเคียงกัน(อูว.....สยิวสยองไปตามๆกัน)

 

ตามคติการเดินทางของหนก "ไม่ต้องกลัวหลง"

คือเดินไปเถอะเดินตามสัญชาติญาณ เดินตามกลิ่น เดินตามเสียง  ถ้าหลงค่อยว่ากันทีหลัง

 

จุดประสงค์คือ มาหาซื้อเสื้อยืดลายเท่ๆซักสี่ซ้าห้าตัว กับกางเกงขาสั้นสั้น2-3ตัว

คือตัวหนกเองเป็นมนุษย์ที่ชอบการแต่งตัวที่ว่า เสื้อยืดลายเท่ๆแนวๆ เพราะเสื้อยืดมันไม่มียุคสมัยของตัวมันใส่ได้ทั้งชาติก็ไม่เชย

 

เดินลุ่มๆดอนๆมาเจอร้านขายรองเท้าผ้าใบ  อยากได้จังๆ แต่แพงจังๆ อย่าซื้อเลย

 

เดินไปเดินมามาเจอร้านขายเสื้อยืดทั้งร้าน ณัฐกนกครางฮรือ นี่มันสวรรค์ชัดๆ

 

แต่ลายนี่ออกจะซ้ำๆกัน เลยซื้อมาแค่ตัวเดียว  คึคึคึ

 

เดินอีกซักหน่อยแล้วเดินถอยหลังมาอีก3ก้าวครึ่ง ในร้านนั้นก็ขายแต่เสื้อยืด แต่ร้านเล็กกว่าร้านแรก

"เลือกเลยครับน้อง"

ยิ้มไว้ก่อนไม่ว่าจะยังไงก็ตาม

 

ในนั้นมีพี่ที่เค้าขายอยู่3คน อีกคนเป็นคนขายเสื้ออีกร้านเค้าก็เดินออกไป(กำลังนั่งเม้าท์)

"พี่คะ" ยื่นเสื้อที่เลือกให้พี่

"360ครับ"

"พี่ขา....หนูแคะกระปุกเงินของตัวเองมา มีแค่500บาทเองนะพี่ 300นะนะนะ"

"350นะน้อง"

"340นะพี่"

"โอเคๆ ๕๕๕+++"

จ่ายกะตังค์ไปเสร็จ

"อ่า....น้องมาคนเดียวเหรอคะ"  พี่ผู้หญิงถาม

"ค่ะ"

"เก่งจัง มากี่ครั้งแล้ว "

"ครั้งแรกค่ะ"

"เก่งจัง  อายุเท่าไหร่แล้วล่ะ"  อ่ะนะ จะเก่งจังอะไรมากมาย

"13ค่ะ  ม.2"

"หรอ แล้วนี่ไปไหนมาก่อนหรือเปล่า"

"ไปสยามไปสมัครเรียนพิเศษอ่ะค่ะ"

"เตรียมไปสอบเตรียมอุดมเหรอ"

"ป่าวพี่  ไปเรียนเสริมความรู้เท่านั้นเอง"

"แล้วโตขึ้นอยากเป็นอะไรล่ะ"  เอ๊ะ  ถามไรเนี่ย

"อยากเข้ามหาลัยอะไรล่ะ"  พี่ผู้ชายถามบ้าง

 

"********************************"   ข้อความต่อไปนี้ไม่อาจเปิดเผยได้ อาจทำให้ในอนาคตสถาบันมหาลัยดังกล่าวอาจไม่รับณัฐกนกเข้าเรียน

 

 

 

 

 

 

 

 

เดินไปเดินมาซื้อกางเกงขาสั้นมาหนึ่งตัว  มาลองใส่ที่บ้านให้ความรู้สึกว่า

"นี่ชั้นอ้วนไปหรือมันตัวเล็กเอง"

 

และแล้วเงินก็เหลืออยู่ร่อยหรอ  กำลังจะกลับบ้านแต่เดินไปเดินมาก็มาสะดุดตากับกระเป๋าเป้ลายหัวกะโหลกขาวดำ

 

คนขายเป็นอาซิ้ม2คนช่วยกันขาย สรุปจับๆเป้ลายกะโหลกขาวดำ แต่ได้เป้อีกใบสีน้ำตาลมาแทน กับรองเท้าแตะอีกหนึ่งคู่ถ้วน(อาซิ้มคนนี้ให้ความรู้สึกว่าจะต่อเท่าไหร่ก็ไม่รู้สึกผิด)

 

 

 

และแล้วก็กลับบ้านได้ซะที

 

 

 

 

 

 

(ปวดเท้าเป็นบ้าเลยฮิ )

 

 

 

หลังจากที่หายตัวไปนานซะจนทุกคนลืมกันหมด  ช่วงเวลาปิดเทอมก็ไปกบดานที่พัทยาซุ่มเล่นดอทเอและเพิ่งมาเล่นตะลุยลูน่าช่วงปิดเทอม2สัปดาห์สุดท้าย.....

 

 

เปิดเทอมขึ้นมาก็เป็นเด็กดีเสียนี่กระไร  มาคนแรกของ ม.1  (-*-)  พอเริ่มสายๆเพื่อนก็มาไอ้เราก็.....

ปิดเทอมที่ผ่านมาพอมีท่าเต้นอะไรบ้างเราก็ซัดไป  (ไอ้ท่าเพลงแค่คนโทรผิดกับเพลงละลาย)

ไอ้เรื่องที่พอจะเม้าท์แตกกับชาวบ้านได้บ้าง  อุตส่าห์นั่งถ่างตาดูและในที่สุดก็ติดมันก็คือ.....

 

 

 

 

 

 

 

 

                       "สวรรค์เบี่ยง"

 

 

 

 

 

 

 

 

   ๕๕๕++ ละครที่ฮิตกันทั่วบ้านทั่วเมืองใครไม่ดูเชยแหลกสาแหรกขาด

 

(เดี๋ยวเราจะมาเม้าท์เอนทรี่หน้าๆละกัน)  ปีนี้ก็ได้อยู่ห้อง ม.2/4 ไม่รู้ฮวงจุ้ยห้องหรือย่างไรพาลจะหลับซะให้ได้

ปีนี้ได้เรียนเลขกับครูผู้ชายที่(หลงตัวเอง)ว่าหล่อและหน้าตาดี  ซึ่งเราและเพื่อนๆอีกหลายๆห้องรวมแล้ว 100กว่าๆเปอร์เซนต์เห็นพ้องกันว่า......

 

ครูเป็นเกย์

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เนื่องจากเข้าไปสอนทุกห้องจะต้องเล่าเรื่องครู จ.(ไม่ขอเปิดเผยตัวจริง)กับครู อ. (ครูคิดว่าตัวเองหล่อ)ไปนอนกอดพุงกัน ไปอาบน้ำด้วยกัน ฯลฯ  ซึ่งถ้าทั้ง2หล่อกว่านี้(อีกนิด)และครู จ. ต้องลดความอ้วนอีกนิด  ส่วนครู อ.หล่ออีกนิดนึงก็เจ๋งโคตร(หนุ่มแว่น๕๕๕++)

 

ตัวอย่าง 1. อัตราส่วนของจำนวนครูผู้ชายใส่แว่นหน้าตาดีตัวอักษรย่อคือ อ.กับน.ร.หน้าตาดีน้อยกว่า55คน

 

 

 

 

 

 

เห็นโจทย์แล้วไม่อยากเขียนเลย  แต่เขียนลงไปแล้ว(ครูบังคับ)ถ้าพ่อมาเห็นนี่คงจะคิดยังไงกับลูกสาววะเนี่ย...แต่เอาเหอะยังไงครูเค้าก็ให้กินขนมในชั่วโมงเรียนได้(ทีเงี้ยไม่กินเลยซักคน)

ส่วนเพื่อนที่เคยอยู่ห้องเดียวกันก็แทบจะไม่มีเหลือเลย มีแต่เพื่อนที่ค่อยสนิท(และเสนียด)เต็มห้องไปหมด

โฮรก~ พระเจ้าจอร์จเพื่อนสนิทไม่มีเลยซักคน T^T

 

ช่วงนี้ก็คงจะตั้งหน้าตั้งตาเก็บกะตังค์ตัดชุดคอสแต่อุปสรรคในครั้งนี้ช่างยิ่งใหญ่ซะเหลือเกิน มันคือ.....

 

 

 ปัญหาข้าวแพง  จากจานละ15บาทเพิ่มเป็น20บาท (กระซิกๆ)  อยากได้ค่าขนมเพิ่มจังแต่ไม่กล้าขอเพิ่ม

 

 

เอาล่ะยังไงก็ต้องสู้ๆ เริ่มต้นใหม่สำหรับการเรียนชั้น ม.2 เก็บตังค์ตัดชุดคอส และคว้าเกรดสี่ซัก5-6วิชามาเชยชม

 

 

 

 

 

 

(ตอนนี้วางแผนคือตั้งใจเรียนจะพยายามไม่ไปงานคอสตอนเทอมหนึ่งแล้วถ้าคะแนนสอบดีเราก็จะขอไปงานคอสซะ ต้องเอาคะแนนให้หรูเริดพ่อแม่จะได้ไม่ว่าว่าไปงานไร้สาระแล้วผลการเรียนถดถอยลงยังไงก็อย่าลืมกันนะคะพี่น้อง)